συνεραστής
συνεραστής, a joint lover
συνεραστής, οῦ, ὁ,
- joint lover, Timocl. 8.6; σ. τινῶν τῇ πόλει loving them jointly with . ., X. Smp. 8.41, cf. Plot. 5.8.10.
συνεραστής, οῦ (ὁ)
1 rival en amour, Timocl. (Ath. 237e) ||
2 épris aussi de, Xén. Conv. 8, 41.
Étym. συνεράω.
συνεραστής, ὁ, der Mitliebhaber, Nebenbuhler, Xen. Symp. 8.43.
συνεραστής
συν-εραστής, οῦ, ὁ,
- a joint lover, Xen.