συνάριστος
συνάριστος, breakfasting with
συνάριστος [ᾱ], ον, (ἄριστον)
- breakfasting with, Luc. Asin. 21.
συνάριστος, ος, ον [ᾱ] qui dîne avec, Luc. As. 21.
Étym. σ. ἄριστον.
συνάριστος, mit od. zugleich frühstückend, Luc. asin. 21.