συντονία
συντονία, intense application
συντον-ία, ἡ,
- tension, of the body or its organs, Hp. Acut.(Sp.) 29, Pl. Ti. 84e, Arist. HA 540a6, al., Thphr. Lass. 7, Gal. 6.174, 7.789; ῥώμη ἢ σ. Id. 6.154.
- 2 tension of mind, intense application or exertion, opp. ἄνεσις, Arist. Pol. 1341b41, Rh. 1370a12; σ. ψυχῆς πρὸς τὸ καταμαθεῖν Pl. Def. 413d.
- II intensity, φλεγμονῆς Hp. Prog. 6 (interpol. in 2 codd., om. Kühl.); φορᾶς Epicur. Ep. 2 p.45 U.
- III agreement, τῶν οὐρανίων πρὸς τὰ ἐπίγεια Chrysipp.Stoic. 2.172.
συντονία, ας (ἡ)
1 forte tension (du corps, des organes, etc.) Hpc. 401, 28 ; Plat. Tim. 84e ; Arstt. H.A. 5, 2, 6, etc. ||
2 tension de l’esprit, application intense, Arstt. Rhet. 1, 11, 4, etc. ; effort soutenu, Plat. Def. 413d ||
3 intensité (d’un mal) Hpc. Progn. 38 ||
4 accord de sons, DL. 140.
Étym. σύντονος.
1. spanning.
2. overdr. inspanning:
συντονία, ἡ, Spannung, παθήματος, Plat. Tim. 84e ; Anspannung, Anstrengung, ψυχῆς πρὸς τὸ καταμαχεῖν, detin. 413d ; Hippocr.; – Zusammenstimmung, DL. 7.140.
συντονία, ἡ,
- intense application or exertion, Arist.