συντράπεζος
συντράπεζος, a messmate
συντράπεζος [ᾰ], ον,
- messmate, X. An. 1.9.31; βίον σ. ἔχειν live with one, E. Andr. 658; of a dog, Babr. 74.7.
συν·τράπεζος, ος, ον [ᾰ] compagnon de table, commensal, Xén. An. 1, 9, 31 ; Babr. 74, 7 ; qui se passe à la même table, Eur. Andr. 658.
Étym. σύν, τράπεζα.
1. met gemeenschappelijke tafel
2. subst. tafelgenoot
συντράπεζος, mit am Tische ; ξυντράπεζον ἀξιοῖς ἔχειν βίον, Eur. Andr. 659 ; Xen. An. 1.9.31.
συντράπεζος
συν-τράπεζος (ᾰ), ον,
τράπεζα
- a messmate, Xen.; βίον σ. ἔχειν to live with one, Eur.