συντόνως
συντόνως, adv. :
1 avec contention, avec effort, Plat. Phæd. 253a, Rsp. 239d, etc. ; Arstt. Probl. 5, 16, etc. ||
2 p. suite, sous une ferme discipline, Plat. Rsp. 629b ||
Cp. -ωτέρως, Th. Vent. 58 ; -ώτερον, Arstt. Pol. 5, 10, 34, etc. ; Plut. Cato ma. 21 ; sup. -ωτάτως, Arstt.
Étym. σύντονος.