συντρέπω
συντρέπω, turn with
συντρέπω,
- turn with, of the tides, θαλασσῶν συντρεπουσῶν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ ταῖς δύσεσι (sc. τῆς σελήνης) τὰς ἰδίας ὁρμάς Ptol. Tetr. 3:—Pass., ibid., Porph. in Ptol. 183; to be turned also, Aret. SD 1.5: c. dat., τῷ σαρκιδίῳ M.Ant. 10.24; τῷ ἡλίῳ, of plants, Iamb. Protr. 21.ληʹ; συνετέτρεπτο is f.l. for συνετέτριπτο (corr. Reiske) in D.S. 15.17.
συν·τρέπω, faire tourner ensemble ou en même temps, fig. Jambl. Myst. 6, 4 ; Arét. Caus. m. diut. 1, 5 ; d’où au pass. tourner, changer, se modifier avec, M. Ant. 10, 24 ; Arét. Caus. m. diut. 1, 5.
συντρέπω, (τρέπω), mit, zugleich wenden, bes. mit in die Flucht schlagen, DS. 15.17, im med., u. a.Sp.