συντονολυδιστί
συντονολῡδιστὶ ἁρμονία, ἡ, a musical mode, Pl. R. 398e, dub. cj. in Poll. 4.78 for σύντονος λυδιστί (λ. om. cod. B; σ. καὶ λ. codd. FS).
συντονο·λυδιστί [λῡ] adv. sur le mode lydien renforcé, Plat. Rsp. 398e.
Étym. σύντονος, λυδιστί.
συντονολυδιστί, [λῡ], ἁρμονία, Plat. Rep. III.398e, eine Tonart, welche auch ὑπερλύδιος hieß, s. Böckh Pind. 1.2 p. 237.