συνθιασίτης
συνθῐᾰσ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- = -ώτης, PGrenf. 1.31.5 (ii B.C.), Demitsas Μακεδ. p.319 (Ressova): fem. συνθῐᾰσ-ῖτις, ιδος, ἡ, PEnteux. 21.2 (iii B.C.), Inscr.Délos 1403 Bb ii 94 (ii B.C.).