συνθνῄσκω
συνθνῄσκω, to die with
συνθνῄσκω, fut. -θᾰνοῦμαι A. Ag. 1139, Ch. 979:—
- die with or together, A. ll.cc., S. Tr. 720, etc.: c. dat., θανόντι συνθανεῖν ib. 798, Fr. 953.
- 2 of things, συνθνῄσκουσα δὲ σποδός expiring with (the flames), A. Ag. 819; οὐ γὰρ ηὑσέβεια (cj. for ἡ γὰρ εὐσέβεια) σ. βροτοῖς S. Ph. 1443; ἡ ποίησις οὐχὶ συντέθνηκέ μοι Ar. Ra. 868; cf. συναποθνῄσκω.
συν·θνῄσκω, mourir ensemble ou avec, dat. Soph. Tr. 798 ; fr. 690 ; abs. Eschl. Ag. 1139, Ch. 979 ; Soph. Tr. 720, etc. ; en parl. de choses (cendre enflammée qui s’éteint avec la flamme, Eschl. Ag. 819 ; poésie, Ar. Ran. 868 ; piété qui meurt avec les hommes, c. à d. les accompagne jusque dans la mort, Soph. Ph. 1443, etc.).
συνθνῄσκω, (θνῄσκω), mit od. zugleich sterben, τινί Aesch. Ag. 793, Ch. 973 : Soph. O.C. 1687 u. öfter ; auch übertr., οὐ γὰρ εὐσέβεια συνθνήσκει βροτοῖς, Phil. 1429 ; Eur. Hel. 1418 u. öfter ; in späterer Prosa, wie Luc. Mort.D. 27.3.
συνθνῄσκω
fut. -θανοῦμαι
- to die with or together, Aesch., Soph., etc.; c. dat., θανόντι συνθανεῖν Soph.:—of things, συνθνήσκουσα σποδός embers expiring with (the flames), Aesch.; ἡ γὰρ εὐσέβεια σ. βροτοῖς accompanies them even in death, Soph.