συνθιασώτης
συνθιασώτης, a partner in the θίασος
συνθῐᾰσ-ώτης, ου, ὁ,
- partner in the θίασος, Ath. 8.362e codd., Them. Or. 4.53d: generally, fellow, comrade, c. gen., ἡλικίας τῆς αὐτῆς Ar. V. 728; ξ. τοῦ ληρεῖν fellow-gossip, Id. Pl. 508.
συνθιασώτης, ου (ὁ) [ᾰ]
1 compagnon de plaisir aux fêtes de Bacchus, Ath. 362e ; Thém. 53d ||
2 p. ext. compagnon, avec idée de moquerie, Ar. Pl. 508.
Étym. cf. le préc.
συνθιασώτης, ὁ, Gefährte beim θίασος ; Ar. Plut. 508 τοῦ ληρεῖν, Mitschwätzer.
συνθιασώτης
συν-θιᾰσώτης, ου, ὁ,
- a partner in the θίασος: generally, a fellow, comrade, Ar.