συνθοινάτωρ
συνθοινάτωρ, a partaker in a feast
συνθοιν-άτωρ [ᾱ], ορος, ὁ,
- partaker in a feast, E. El. 638.
συν·θοινάτωρ, ορος (ὁ) [ᾱ] compagnon de table, convive, Eur. El. 638.
συνθοινάτωρ, [ᾱ], ορος, ὁ, der Mitschmausende, Eur. El. 638.
συνθοινάτωρ
συν-θοινάτωρ, [ᾱ], ορος, ὁ,
- a partaker in a feast, Eur.