συνθλάω
συνθλάω, to crush together
συν-θλάω,
- crush together, Eratosth. Cat. 11, D.S. 2.57, Arr. An. 6.29.9:—Pass., [ποτήριον] ὦτα συντεθλασμένον Alex. 270, cf. IG 2(2).1544.21; συνεθλάσθη τὴν κεφαλήν Aen.Gaz. Thphr. p.32 B.; βίῃ συνθλώμενος ὀστᾶ Man. 5.201: abs., to be crushed, Arist. Pr. 863b13, Ev.Matt. 21.44, Gp. 9.29.
συν·θλάω-ῶ, briser ou broyer ensemble, Ps.-Eratosth. Cat. 11 ; DS. 1, 57 ; au pass. Alex. (Com. fr. 3, 510) ; NT. Matth. 21, 44, etc.
συνθλάω, (θλάω), mit od. zusammen drücken, zerquetschen, Plut. Artax. 19.
συνθλάω
fut. άσω
- to crush together:—Pass. to be broken in pieces, NTest.