τεκνοποιός
τεκνοποιός, child-bearing
τεκνο-ποιός, όν, of the wife,
- child-bearing, Hdt. 1.59, 5.40; of the husband, child-begetting, E. Tr. 853 (lyr.): τὰ τ. ἀφροδίσια legitimate sexual intercourse, opp. to unnatural crimes, X. Hier. 1.29.
τεκνο·ποιός, ός, όν, qui procrée ou enfante, en parl. de la femme, Hdt. 1, 59 ; 5, 40 ; en parl. de l’homme, Eur. Tr. 853 ; en parl. de choses : τὰ τ. ἀφροδίσια, Xén. Hier. 1, 29, les plaisirs permis ou naturels, litt. qui procréent, p. opp. aux plaisirs contre nature.
Étym. τ. ποιέω.
τεκνοποιός, Kinder machend, sowohl gebärend, γυνή, Her. 1.59, als zeugend, πόσις, Eur. Troad. 853 ; dah. τὰ τεκνοποιὰ ἀφροδίσια, Xen. Hier. 1.29, mit Frauen, im Ggstz der παιδικά. – Uebh. fähig zu gebären, fruchtbar, Her. 5.40.
τεκνοποιός
τεκνο-ποιός, όν
ποιέω
- of the wife, child-bearing, Hdt.; of the husband, child-begetting, Eur.