ταχυήρης
ταχυήρης, fast-rowing, rapid
τᾰχῠ-ήρης, ες,
- fast-rowing, rapid, A. Supp. 32 (anap.), Opp. H. 4.569.
ταχυ·ήρης, ης, ες [ᾰ] qui rame vivement, Eschl. Suppl. 33 ; Opp. H. 4, 569.
Étym. τ. ἐρέσσω.
ταχυήρης, ες, schnell oder leicht rudernd, ὄχος, Aesch. Suppl. 32.