ταχυάλωτος
ταχυάλωτος, conquered quickly
τᾰχῠ-άλωτος [ᾰ], ον,
- conquered quickly or easily, χώρη Hdt. 7.130.
ταχυ·άλωτος, ος, ον [ᾰᾰ] dont on peut vite ou facilement s’emparer, Hdt. 7, 130.
Étym. ταχύ, vb. d’ἀλίσκομαι.
ταχυάλωτος, schnell od. leicht gefangen, erobert, χώρη, Her. 6.130.
ταχυάλωτος
τᾰχῠ-άλωτος, ον,
- conquered quickly or easily, Hdt.