ταχυναυτέω
ταχυναυτέω, to sail fast
τᾰχῠ-ναυτέω,
- sail fast, Th. 6.31, 34, Plb. 1.23.9, al.; νῆες ταχυναυτοῦσαι Aeschin. 3.97; [τριήρεις] -οῦσαι IG 2(2).1623.284 (iv B.C.).
ταχυ·ναυτέω-ῶ [ᾰῠ] naviguer ou s’embarquer ou mettre à la voile promptement, Thc. 6, 31, 34 ; Eschn. 67, 29 ; Pol. 1, 25, 3.
Étym. τ. ναύτης.
ταχυναυτέω, schnell schiffen ; Thuc. 6.31, 34 ; Pol. 1.23.8 u. Sp., wie DC. 36.4 ; Luc. amor. 6.
ταχυναυτέω
τᾰχύ-ναυτέω,
fut. -ήσω
ναύτης
- to sail fast, Thuc.