τειχολέτις
τειχολέτις, destroyer of walls
τειχολέτις, ιδος, ἡ,
- destroyer of walls, Simyl. ap. Plu. Rom. 17.
τειχ·ολέτις, ιδος (ἡ) qui détruit les remparts ou les fortifications d’une ville, Simyl. (Plut. Rom. 17).
Étym. τ. ὄλλυμι.
τειχολέτις, ιδος, ἡ, fem. zu τειχολέτης, Simyl. bei Plut. Rom. 17.
τειχολέτις
τειχ-ολέτις, ιδος, ἡ,
- destroyer of walls, ap. Plut.