τειχομάχος
τειχομάχος, defending a wall
τειχομά̆χ-ος (parox.), ὁ,
- defending a wall, App. Hisp. 93: but τ. σίδηρος for demolishing walls, Id. BC 5.36: = vinearius, Lyd. Mag. 1.46.
τειχο·μάχος, ος, ον [ᾰ] qui combat sur les remparts ou autour des remparts (Ath. 154f).
Étym. τ. μάχομαι.
τειχομάχος, um die Mauern kämpfend, Burgen belagernd und bestürmend, s. τειχομάχης.