τελεστής
τελεστής, an official
τελεσ-τής, οῦ, ὁ,
- an official, Elean nom. sg. τελεστά SIG 9 (Olympia, vi B.C.).
- 2 initiator, priest, Max.Tyr. 10.5, Cels. ap. Origenes Cels. 8.48, Procl. in Ti. 1.51 D.
- b = γόης, Cat.Cod.Astr. 8(4).221.
- 3 initiated person, Cleanth.Stoic. 1.123 (cj., v. τελετής).
τελεστής, οῦ (ὁ) celui qui initie aux mystères, Pythag. (Procl. Plat. Tim. 5) ; M. Tyr. 10.
Étym. τελέω.
τελεστής, ὁ, der vollendet, einweiht, Sp. – In Inscr. 11 = τὰ τέλη ἔχων.