τελετάρχης
τελετάρχης, founder of mysteries
τελετ-άρχης, ου, ὁ,
- founder of mysteries, Orph. H. 54, etc.
- 2 in pl., an order of divine beings who bring initial and final terms into relation, Dam. Pr. 96, al., cf. 277.
τελετ·άρχης, ου (ὁ) qui préside à une cérémonie d’initiation, à une cérémonie religieuse, en gén. Orph. H. 51, 3, etc.
Étym. τελετή, ἄρχω.
τελετάρχης, ὁ, Urheber der Weihe, Orph.