τελεταρχικός
τελεταρχικός, pertaining to
τελετ-αρχικός, ή, όν,
- pertaining to τελετάρχαι 2, διάκοσμος, φύσις, Dam. Pr. 112.
- II of or belonging to initiations, [ὄνομα] Procl. in Cra. p.33 P.