τινάκτωρ
τινάκτωρ, a shaker
τῐνάκ-τωρ, ορος, ὁ,
- shaker, τ. γαίας, of Poseidon, S. Tr. 502 (lyr.), cf. Nonn. D. 21.155: Adj., τ. παλμός ib. 100.
τινάκτωρ, ορος (ὁ) [ῐ] qui secoue, qui ébranle, gén. Soph. Tr. 502.
Étym. τινάσσω.
τινάκτωρ, ορος, ὁ, = τινάκτης, γαίας, heißt Poseidon Soph. Tr. 501.
τινάκτωρ
τῐνάκτωρ, ορος, ὁ,
- a shaker, τ. γαίας, of Poseidon, Soph.