τρεπτός
τρεπτός, liable to be turned
τρεπ-τός, ή, όν,
- liable to be turned or changed, Arist. Mu. 392a33, S.E. M. 7.434, etc.; εἰς ἄλληλα Placit. 1.17.4.
- 2 liable to be turned, of persons, Ph. 1.648; θεοί Them. Or. 7.98c.
τρεπτός, ή, όν, tournant, changeant, variable, Arstt. Mund. 2, 10 ; Plut. M. 883e ; Sext. M. 7, 434.
Étym. τρέπω.
τρεπτός, adj. verb. von τρέπω, gedreht, gewendet, verändert ; zu drehen, zu wenden, zu lenken, zu verändern.