τρισμός Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape τρισμός, v. τριγμός. τρισμός, οῦ (ὁ) petit bruit aigu, Th. C.P. 5, 11, 5 ; Plut. Marc. 5, M. 654f. Étym. τρίζω. τρισμός -οῦ, ὁ [τρίζω] geknars (van tanden) Hp. τρισμός, ὁ, das Schwirren, Schrillen, Zirpen, Knirschen, Arist., Plut. u. A.