τρισόλβιος
τρισόλβιος, thrice happy
τρισ-όλβιος, ον,
- thrice happy or fortunate, S. Fr. 837, Ar. Ec. 1129, Philem. 93.1, Luc. Nigr. 1; divisim, τρὶς δʼ ὄλβια κύματα AP 12.52 (Mel.).
τρισ·όλβιος, ος, ον, trois fois heureux, bienheureux, Soph. fr. 719 ; Ar. Eccl. 1129 ; Luc. Nigr. 1, Cat. 16 ; Anth. 5, 94, etc.
τρισόλβιος, dreimal, sehr glücklich ; Soph. frg. 719 ; Luc. Nigr. 1.
τρισόλβιος
τρῐσ-όλβιος, ον,
- thrice happy or fortunate, Anth.