τρίσμακαρ
τρίσμακαρ, thrice-blest
τρίσ-μᾰκαρ, ᾰρος, ὁ, ἡ, strengthd. for μάκαρ,
- thrice-blest, Od. 6.154, 155, Ar. Pax 1332, AP 5.254.17 (Paul.Sil.), etc.:—the divided form τρὶς μάκαρ is supported by the phrase τρὶς μάκαρες καὶ τετράκις in Od. 5.306 (τρισμάκαρες codd.), cf. Hes. Fr. 81.7 and τρισμακάριστος.
τρίσ·μακαρ, αρος (ὁ, ἡ) [ᾰᾰ] trois fois bienheureux, Od. 6, 154, 155 ; Ar. Pax 1332 ; Call. fr. 111 ; Anth. 5, 255.
Étym. τρ. μάκαρ.
τρίσμακαρ, αρος, das verstärkte μάκαρ, dreimal, sehr, höchst glückselig ; Od. 6.154, 155 ; τρισμάκαρες καὶ τετράκις, 5.306 ; sp.D., wie Mel. 7 (XII.52); auch Luc. Vit.auct. 12.
τρίσμακαρ
-αρος
[τρίς + μάκαρ.]
Thrice-blest Od. 5.306, Od. 6.154, 155.
τρίσμακαρ
τρίσ-μᾰκαρ, ᾰρος, ὁ, ἡ,
- thrice-blest, Od., Ar., etc.