τρομέω

τρομ-έω,

• like τρέμω, tremble, quake, quiver, esp. from fear, οἱ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν Il. 7.151; τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται 15.627; τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός 10.10: c. inf., fear to do, Theoc. 27.29, 31; τρομεῦσιν μὴ κακῶς ἀκούσωσι Call. Iamb. 1.328: simply, quiver, τρόμεσκε δὲ πάντʼ ἀπὸ τοῖο (sc. Βορέαο) Hes. Fr. 96.89, cf. Q.S. 12.506, Orph. L. 560.
• • II c. acc., tremble before or at a person, stand in awe of, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι Il. 17.203; τοῦτόν γε τρομέεις καὶ δείδιας Od. 18.80; θάνατον τρομέεσθαι 16.446, etc.—With and without acc. Hom. uses both Act. and Med., but only in pres. and impf.; Ep. and Ion. τρομεοίατο for τρομέοιντο, Il. 10.492; Ion. part., ἤθη δεσποτῶν τρομευμένους Sol. 36.12.—Poet. word, used in trans. sense by A. Pr. 542 (lyr., Act.), Pers. 64 (anap., Med.); but never by S. or E.: aor. ἐτρόμησα only late, LXX 1 Ma. 2.24 (v.l. ἐτρόμασαν), POxy. 416.10 (iii A. D.).

τρομέω, zittern, beben, dah. sich fürchten, Hom. οἱ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, Il. 7.151 ; u. trans., wovor zittern, eine Person oder Sache fürchten, c. acc., Il. 17.203, Od. 16.446, 18.80, 20.215 ; Γλαῦκον τρόμεον, Pind. Ol. 13.60, wie Aesch. Prom. 541. – Eben so im med., τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός, Il. 10.10 ; ὅπως ἵπποι μὴ τρομεοίατο θυμῷ, 492 ; θάνατον τρομέεσθαι, Od. 16.446 ; τρομεύμενος, Solon. frg. 28.12 ; Aesch. Pers. 64.

τρομέω

[τρόμος.]

(ἀμφι-, περι-, ὑπο-)

• • 1

    To tremble, be affected by fear, show fear : έτρόμεον καὶ ἐδείδισαν Il. 7.151. Cf. Il. 10.95, Il. 15.627.

    In mid. Il. 10.10, 492.

  • 2

    To tremble before, be in fear of, dread : τὸν τρομέουσι καὶ ἄλλοι Il. 17.203. Cf. Od. 18.80.

    To hold in fear, have before one’s eyes, regard : ὄπιδα θεῶν Od. 20.215.

    To be apprehensive of, fear.

    In mid. : θάνατον τρομέεσθαι Od. 16.446.

τρομέω

• 1tremble at Γλαῦκον ἐλθόντα τρόμεον Δαναοί O. 13.60

τρομέω , mid. opt. 3 pl. τρομεοίατο: tremble with fear, quake, φρένες, Il. 15.627; so the mid., Il. 10.10; trans., fear, dread, Od. 16.446.

τρομέω τρόμος

• • Ito tremble, quake, quiver, esp. from fear, Il.:—c. inf. to fear to do, Theocr.
  • IIc. acc. to tremble before or at a person, to stand in awe of, Hom. In each sense Hom. uses both Act. and Mid., but only in pres. and imperf.; Epic and Ionic τρομεοίατο for τρομέοιντο, Il.; Ionic part. τρομεύμενος Solon.