τροπαιοφόρος
τροπαιοφόρος, bearing trophies
τροπαιοφόρ-ος (parox.), ον,
- bringing trophies, Κύπρι AP 5.293.24 (Agath.); bearing a trophy or emblem of victory, Νίκη D.S. 18.26; Ζεὺς τ., = Lat. Jupiter Feretrius, Mon.Anc.Gr. 10.9; εἰκόνες Plu. Rom. 16.
- 2 a coin, Inscr.Délos 1439 Cb 1, 1443A i 141 (ii B. C.).
- II = Lat. triumphalis, πομπή D.H. 3.31, etc.; ἁψίς D.C. 49.15.
τροπαιο·φόρος, ος, ον :
1 qui porte des trophées, orné de trophées, en parl. de la Victoire, d’un arc de triomphe, DS. 18, 26 ; DH. 3, 31, etc. ; Plut. Rom. 16, Syll. 6, Marc. 8 ; DC. 49, 15 ||
2 qui remporte des trophées, victorieux, Anth. 5, 294.
Étym. τρόπαιον, φέρω.
τροπαιοφόρος, Siegeszeichen tragend, bringend, siegbringend ; Κύπρις Agath. 8 (V.294); Πάν Ep.adesp. 264 (Plan. 259); λίθος Parmen. 6 (Plan. 222); Plut. Rom. 16.
τροπαιοφόρος
τροπαιο-φόρος, ον,
φέρω
- bearing trophies, Plut.