τρόπαλις
τρόπαλις, a bundle, bunch
τρόπᾱλις, ιδος, ἡ,
- bundle, bunch, σκορόδων τ. a bunch of garlic, Ar. Ach. 813 (Megar.). (Dor. for τρόπηλις, which is given with this accent by Hdn.Gr. 1.91; but in Ar. l.c. codd. RAΓ have τροπαλλίδος and Suid. τροφαλλίδος:—cf. τριοπηλίς and τριτοπηλίς.)
τρόπαλις, v. τρόπηλις.
τρόπαλις
τρόπᾱλις, ιδος, ἡ,
- a bundle, bunch, σκορόδων τρ. a bunch of garlic, Ar. deriv. uncertain