τρόμος

τρόμος, ὁ,

• trembling, quaking, quivering,
• • • 1 from fear, πάντας ἕλε τ. Il. 19.14; ὑπό τε τ. ἔλλαβε γυῖα 3.34, etc.; τ. μʼ ὑφέρπει A. Ch. 463 (lyr.), cf. E. Ba. 607 (troch.); τ. καὶ ἔκστασις Ev.Marc. 16.8; from love, τ. δὲ παῖσαν ἄγρει Sapph. 2.13: pl., shiverings, Hp. Coac. 92.
    • 2 from cold, τ. καὶ ῥῖγος Pl. Ti. 62b, cf. 85e; γίνεται ὁ τ. διὰ κατάψυξιν Arist. Pr. 871a33: generally, ἰνῶν ἀτονία καὶ τ. Phld. Acad.Ind. p.76 M.; περὶ τ. Gal. 7.584.
    • 3 of earthquakes, Arist. Mete. 366b18, Mu. 396a10; σεισμοὶ ἐν γῇ καὶ τρόμοι Plu. Isid. 2.373d.

τρόμος, ὁ, das Zittern, Beben, dah. Furcht, Schrecken ; Hom. ὑπὸ δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα Il. 3.34, u. öfter ; πάντας ἕλε τρόμος 19.14, u. sonst ; τρόμος μʼ ὑφέρπει Aesch. Ch. 456 ; Eur. Bacch. 607, Herc.Fur. 627 ; τρόμος καὶ ῥῖγος Plat. Tim. 62b ; χειμῶνα καὶ τρόμον ἐντὸς παρέχει 85e.

τρόμος

ὁ

[τρέμω.]

Trembling, quaking, fear or apprehension outwardly manifested : ὑπὸ τ. ἔλλαβε γυῖα Il. 3.34. Cf. Il. 5.862, Il. 6.137, Il. 10.25, Il. 11.117, etc. : Od. 18.88, Od. 24.49.

τρόμος : trembling, tremor, shudder, Od. 24.49; then fear, terror.

τρόμος, ὁ, τρέμω

• • • 1a trembling, quaking, quivering, esp. from fear, Il., Aesch.
    • 2from cold, Plat.