τροχηλάτης
τροχηλάτης, one who guides wheels
τροχηλ-άτης [ᾰ], ου, ὁ, (ἐλαύνω)
- charioteer, formed like ἱππηλάτης, S. OT 806, E. Ph. 39.
- 2 τ. ἵππος, = currilis equus, Gloss.
τροχ·ηλάτης, ου (ὁ) [ᾰ] litt. qui fait tourner les roues d’un char, d’où :
1 conducteur d’un char, Soph. O.R. 806 ; Eur. Ph. 39 ||
2 cheval attelé, Sext. M. 9, 228.
Étym. τροχός, ἐλαύνω.
τροχηλάτης, ὁ, eigtl. der die Räder lenkt, d.i. der den Wagen lenkt, der Wagenlenker, Fuhrmann ; Soph. O.R. 806, Eur. Phoen. 39.
τροχηλάτης
τροχ-ηλάτης (ᾰ), ου, ὁ,
ἐλαύνω
- one who guides wheels, i. e. a charioteer, Soph., Eur.