τροχαλός
τροχαλός, running
τροχᾰλ-ός, ή, όν,
- running, τροχαλὸν δὲ γέροντα τίθησιν makes him run quick, Hes. Op. 518 (but v. infr. II); Μοιράων τροχαλώτερε AP 7.681 (Pall.); τ. ὄχοι swift-rolling, E. IA 146 (anap.). Adv. -λῶς Gloss.
- II round, AP 5.34 (Rufin.), Nic. Th. 589, etc.; and in Hes. l.c., Eust. and others interpret it by κυρτός, bowed, bent; cf. τρόχμαλος.
τροχαλός, ή, όν [ᾰ]
1 qui court, Hés. O. 516 ; Anth. 6, 66 ; 7, 681 ; p. ext. rapide, Eur. I.A. 146 ; p. anal. roulant, Plut. M. 588f ||
2 arrondi, rond, Anth. 5, 35 ; Arat. 476 ; Nic. Th. 589 ||
Cp. -ώτερος, Anth. 7, 681.
Étym. τροχός.
τροχαλός, 1) laufend, schnell ; γέρων, Hes. O. 520 ; ὄχοι, Eur. I.A. 146 ; – übh. leicht beweglich, flink, hurtig, geläufig.
2) rund ; ὀπωπαί, Christod. 1.22 ; γελασῖνοι, Rufin. 2 (V.35).
2) rund ; ὀπωπαί, Christod. 1.22 ; γελασῖνοι, Rufin. 2 (V.35).
τροχαλός
τροχᾰλός, ή, όν
τρέχω
- running, τροχαλόν τινα τιθέναι to make one run quick, Hes.; τρ. ὄχοι swift-rolling, Eur.