τροχηλατέω
τροχηλατέω, to drive a chariot: to drive about, drive round and round
τροχηλ-ᾰτέω,
- drive a chariot: metaph., drive hither and thither, τροχηλατεῖν τινα μανίαισι E. Or. 36; Κῆρες τροχηλατήσουσʼ ἐμμανῆ πλανώμενον Id. El. 1253.
τροχηλατέω-ῶ [ᾰ] faire tourner comme une roue, faire bondir, Eur. El. 1253, Or. 36.
Étym. τροχήλατης.
τροχηλατέω, 1) den Wagen lenken, fahren.
2) auf dem Rade martern, übh. martern, quälen, auch übertr., μανίαισι τροχηλατεῖν τινα Eur. Or. 36, δειναὶ κῆρες τροχηλατήσουσʼ ἐμμανῆ πλανώμενον El. 1253.
2) auf dem Rade martern, übh. martern, quälen, auch übertr., μανίαισι τροχηλατεῖν τινα Eur. Or. 36, δειναὶ κῆρες τροχηλατήσουσʼ ἐμμανῆ πλανώμενον El. 1253.
τροχηλατέω
τροχηλᾰτέω,
fut. -ήσω
- to drive a chariot: to drive about, drive round and round, Eur.