τύμμα

τύμμα, ατος, τό, (τύπτω)

• blow, wound, A. Ag. 1430 (lyr.); esp. a pick, sting, or snake-bite, Hp. Epid. 7.37, Arist. HA 624a16, Theoc. 4.55, Androm. ap. Gal. 14.33; τύμματα πληγῶν PSI 5.455.16 (ii A. D.).

τύμμα, τό, Schlag, Hieb, Wunde ; ἔτι σε χρὴ στερομέναν φίλων τύμμα τύμματι τῖσαι, Aesch. Ag. 1405 ; Theocr. 4.55 ; Nic. Th. 931 ; Opp. Hal. 2.50 ; κέντρῳ τύμμα φέρεις, M.Arg. 2 (V.32).

τύμμα, ατος, τό, τύπτω

• a blow, Aesch., Theocr.