τυμβόχωστος
τυμβόχωστος, heaped up into a cairn, high-heaped
τυμβό-χωστος, ον, (χώννυμι)
- heaped up into a cairn or barrow, high-heaped, ἕρμα τάφου S. Ant. 848 (lyr.).
τυμβό·χωστος, ος, ον, amoncelé en forme de tombeau, Soph. Ant. 848.
Étym. τύμβος, χώννυμι.
τυμβόχωστος, zum Grabhügel aufgeschüttet, Soph. Ant. 841.
τυμβόχωστος
τυμβό-χωστος, ον,
χώννυμι
- heaped up into a cairn, high-heaped, Soph.