φερτός
φερτός, endurable
φερτός, ή, όν,
- endurable, οὐ τλατᾶς οὐ φερτᾶς E. Hec. 158 (lyr.).
φερτός, ή, όν, supportable, tolérable, Eur. Hec. 159.
Étym. vb. de φέρω.
φερτός, poet. adj. verb. von φέρω, getragen, ertragen, zu tragen, erträglich, Eur. δουλείας τᾶς οὐ φερτᾶς, Hec. 159.
φερτός
verb. adj. of φέρω, endurable, Eur.