φθόριμος
φθόριμος, destructive
φθόρ-ῐμος, η, ον,
- destructive, Man. 2.346.
- II perishable, τὸ φ. τῶν σωμάτων Herm. ap. Stob. 1.49.44.
φθόριμος, η, ον [ῐ]
1 pernicieux, Man. 2, 346 ||
2 périssable, Stob. Ecl. 1, 980.
Étym. φθορά.
φθόριμος, 1) akt., verderblich, Maneth. 2.346.
2) neutr., vergänglich, Stob. ecl. phys. p. 980.
2) neutr., vergänglich, Stob. ecl. phys. p. 980.