φθορεύς
φθορεύς, corrupter, seducer
φθορ-εύς, έως, ὁ,
- corrupter, seducer, Ph. 2.53, al., Plu. Aud.poet. 2.18c, Arr. Epict. 2.22.28, Vett.Val. 119.12, Jul. Caes. 336a, AP 5.256 (Pall.), etc.: metaph., φ. ἀγαθῶν Ph. 1.412.— Hellenistic acc. to Moer. p.390 P.
φθορεύς, έως (ὁ) corrupteur, séducteur, Soph. fr. 155 ; Anth. 5, 257, etc. ; Plut. M. 18c.
Étym. φθείρω.
φθορεύς, ὁ,
1) der Verderber, Zerstörer.
2) der Verführer, Schänder, Agath. 3 (V.302).
1) der Verderber, Zerstörer.
2) der Verführer, Schänder, Agath. 3 (V.302).