φιλομεμφής
φιλομεμφής, fond of finding fault, censorious
φῐλο-μεμφής, ές,
- fond of finding fault, censorious, Democr. 109, Plu. QConv. 2.707a:—irreg. Sup. φιλομεμφότατος Id. Comp.Cim.Luc. 1.
φιλο·μεμφής, ής, ές [ῐ] qui aime à faire des reproches, grondeur, Plut. M. 706d ||
Sup. irrég. φιλομεμφότατος, Plut. Cim. c. Luc. 1.
Étym. φ. μέμφομαι.
φιλομεμφής, ές, tadelsüchtig, mißvergnügt, Plut.; dazu der unregelmäßige superl. φιλομεμφότατος, wie von *φιλόμεμφος, Plut. Kompar. Cimon. 1.