φιλόμβροτος
φιλόμβροτος, pleasing to mortals
φῐλόμβροτος, ον,
- pleasing to mortals, Max. 456, Orph. Fr. 280.
φιλό·μβροτος, ος, ον [ῐ] cher aux mortels, Orph. (Tzetz. Sch. Hes. 18) ; Max. π. κατ. 456.
Étym. φ. *μβροτός, v. βροτός.
φιλόμβροτος, Menschen liebend, Maxim. 456.