φιλομεῖραξ
φῐλο-μεῖραξ, ᾰκος, ὁ, ἡ, = foreg., Ath. 13.603e: epith. of Artemis, Paus. 6.23.8.
φιλο·μεῖραξ, ακος (ὁ) [ῐᾰκ] qui aime les garçons, Ath. 603e ; Paus. 6, 23, 6.
Étym. φ. μεῖραξ.
φιλομεῖραξ, ακος, Knaben liebend ; DL. 4.40 ; Ath. XIII.603.