χάρις

χάρις [ᾰ], ἡ, gen. χάρῐτος: acc. χάριν [ῑ in arsi, Il. 5.874], etc.; also χάριτα Hdt. 6.41, 9.107, E. El. 61, Hel. 1378, X. HG 3.5.16, Phylarch. 24 J., PGen. 47.17 (iv A.D.), etc. (un-Attic, acc. to Moer. p.414 P.): χάριταν Gloss.: pl. χάριτες; dat. χάρισι, χαρίτεσσι, Od. 6.237, Il. 17.51, Pi. O. 7.93: (χαίρω):—

• grace:
• • I in objective sense, outward grace or favour, beauty, prop. of persons or their portraits, θεσπεσίην δʼ ἄρα τῷ γε χάριν κατεχεύατʼ Ἀθήνη Od. 2.12, etc.; χάριν ἀμφιχέαι κεφαλῇ Hes. Op. 65; εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν ἔχθεται χ. ἀνδρί A. Ag. 417 (lyr.): pl., graces, κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων Od. 6.237; ὄσσοις χάριτας Ἀφροδίτης ἔχων E. Ba. 236; μετὰ χαρίτων gracefully, Th. 2.41: less freq. of things, χ. δʼ ἀπελάμπετο πολλή, of ear-rings, Il. 14.183; of works, ἔργοισι χάριν καὶ κῦδος ὀπάζει Od. 15.320; of words, οὔ οἱ χ. ἀμφιπεριστέφεται ἐπέεσσιν 8.175; πλείστη δὲ χ. κατὰ μέτρον ἰούσης [γλώσσης] Hes. Op. 720; ταὶ Διωνύσου σὺν βοηλάτα χάριτες διθυράμβῳ Pi. O. 13.19; ἡ τῶν λόγων χ. D. 4.38, cf. D.H. Comp. 23; μῦθοι πληθόμενοι χαρίτων AP 9.186 (Antip.Thess.).
  • • 2 glory, Φερενίκου χ. Pi. O. 1.18, cf. 8.57, 80.
  • II in subjective sense, grace or favour felt, whether on the part of the doer or the receiver (both senses appear in such phrases as ὅτʼ . . ἡ χάρις χάριν φέροι S. OC 779; χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσʼ ἀεί Id. Aj. 522, cf. E. Hel. 1234, Arist. Rh. 1385a16):
  • • 1 on the part of the doer, grace, kindness, goodwill, τινος for or towards one, Hes. Op. 190; τῶν Μεσσηνίων χάριτι πεισθείς Th. 3.95; οὐ χάριτι τῇ ἐμῇ not for any kind feeling towards me, Antipho 5.41: abs., εἰ δέ τις μείζων χ. A. Supp. 960; τῆς παλαιᾶς χ. ἐκβεβλημένη S. Aj. 808; ἦ μεγάλα χ. δώρῳ σὺν ὀλίγῳ Theoc. 28.24; χ. εὑρεῖν ἐναντίον τοῦ θεοῦ LXX Ge. 6.8, al.; χάριν ἔχειν πρὸς τὸν δῆμον Plu. Dem. 7; partiality, favour, μήτε ἔλεον μήτε συγγνώμην μήτε χ. μηδεμίαν περὶ πλείονος ποιήσασθαι τῶν νόμων Lys. 14.40; οὐ συμφωνοῦσιν ὀργαὶ καὶ χάριτες μακαριότητι Epicur. Ep.ip.28 U., cf. Pl. Lg. 740c.
    • 2 more freq. on the part of the receiver, sense of favour received, thankfulness, gratitude, χάριν καὶ κῦδος ἄροιο Il. 4.95; ἀρέομαι πὰρ Σαλαμῖνος Ἀθαναίων χ. Pi. P. 1.76; τινος for a thing, οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθʼ εὐεργέων Od. 4.695, cf. 22.319; ἀντὶ πόνων χ. Th. 4.86: less freq. c. inf., οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι one has, it seems, no thanks for fighting, Il. 9.316, 17.147; οἵ οἱ ἀπεμνήσαντο χ. εὐεργεσιάων Hes. Th. 503, cf. Th. 1.137; χάριν φέρειν τινί Pi. O. 10(11).17; χ. τροφεῦσιν ἀμείβων A. Ag. 728 (lyr.); φιλότητος ἀμειβόμεναι χ. S. El. 134 (lyr.); χάριν εἰδέναι τινί to acknowledge a sense of favour, feel grateful, once in Hom., ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χ. ἤματα πάντα Il. 14.235; freq. in Prose, Hdt. 3.21, Lys. 2.23, Isoc. 4.175, etc.; τούτων for a thing, X. Cyr. 1.6.11, etc.; τοῖς διαπεπραγμένοις Plu. Alex. 62; μοι χ. οἶδεν ἐπὶ τούτοις Luc. Bis Acc. 17; χ. προσειδέναι Pl. Ap. 20a; ἀποδιδόναι Id. R. 338a; τινὰ ἀποστερῆσαι χάριτος Id. Hp.Mi. 372c; later χ. γνῶναι Philostr. VA 2.17; πολλὴν γνοῦσα χ. X.Eph. 3.5; χ. ἐπίσταμαι πᾶσι Charito 3.4, cf. 8.5, Poll. 5.142, Jul. Or. 8.246c; also τῶν παροιχομένων ἔχειν σφι μεγάλην χ. Hdt. 7.120, cf. 1.71, E. Heracl. 767 (lyr.), IT 847 (lyr.), Lys. 16.1, Hyp. Ath. 5: c. part., χ. ἔχειν σωθέντες X. An. 2.5.14; also χάριτας ἔχων πατρός owing him a debt of gratitude, E. Or. 244: but ἀσπασμάτων χάριν τίνʼ ἕξει; what thanks will she have for . . ? Id. Hec. 830; χ. ἂν ἐν τούτῳ μείζω ἔτι ἔσχεν Th. 8.87; χ. ὀφείλειν to owe gratitude, be beholden, τοῖς θεοῖς S. Ant. 331, cf. X. Cyr. 3.2.30; προσοφείλειν D. 3.31; χ. οὐδεμία ἐφαίνετο πρὸς Ἀθηναίων Hdt. 5.90; χάριν ἀθάνατον καταθέσθαι to lay up a store of undying gratitude, Id. 7.178, cf. 6.41; τῇ πόλει χ. καταθέσθαι Antipho 5.61, cf. Th. 1.33; χάριν λαβεῖν τινος receive thanks from one, S. OT 1004, etc.; ἀπολαβεῖν παρά τινων Lys. 20.31; τινος for a thing, X. Mem. 2.2.5, Aeschin. 2.4; διπλῆν ἐξ ἐμοῦ κτήσει χάριν S. Ph. 1370; κἀπʼ ἐμοῦ κτήσει χ. Id. Tr. 471; κομίσασθαι χ. Th. 3.58; χάριτος τυχεῖν Lycurg. 135; ἀπέχειν χάριτας Call. Epigr. 50.4 Pf., etc.; τοῖς θεοῖς χάρις (sc. ἐστί) ὅτι . ., thank the gods that . ., X. An. 3.3.14, Cyr. 7.5.72; χ. τινί τινος Luc. Tim. 36; τινὶ ὑπέρ τινος Plu. Col. 2.1122a.
    • 3 favour, influence, opp. force, χάριτι τὸ πλέον ἢ φόβῳ Th. 1.9; χ. καὶ δεήσει, opp. ἀπειλῇ, Plu. Sull. 38.
    • 4 love-charm, philtre, Luc. Alex. 5, Merc.Cond. 40.
  • III in concrete sense, a favour done or returned, boon, χάριν φέρειν τινί confer a favour on one, do a thing to oblige him, Il. 5.211, 874, 9.613, Od. 5.307, E. IT 14, Or. 239, And. 2.24 (so in Med., of the recipient, ib. 9); ἄλλοις χ. φέροντες Th. 3.54; χάριν θέσθαι or τίθεσθαί τινι, Hdt. 9.60, 107, A. Pr. 782, E. Hec. 1211, etc.; προσθέσθαι S. OC 767; χ. ὑπουργῆσαί τινι A. Pr. 635; παρασχεῖν S. OC 1183; πράσσειν E. Ion 36, 896 (lyr.); δράσας Th. 2.40; ἀνύσαι prob. in S. Tr. 995 (anap.); νέμειν Id. Aj. 1371; χ. δοῦναί τινι A. Pr. 821, S. OC 1489 (but χ. δοῦναι, = χαρίζεσθαι (I.2), indulge, humour, ὀργῇ ib. 855; γαστρί Cratin. 317); χ. χαρίζεσθαι, v. χαρίζομαι I.1: χ. ἀνθυπουργεῖν return a favour, S. Fr. 339; τίνειν A. Pr. 985, Ag. 821; χάριτας πατρῴας ἐκτίνων E. Or. 453, cf. Pl. Mx. 242c, etc.; χ. ἀποδιδόναι τινί Lys. 12.60, 28.17; ἀντί τινος X. Ages. 2.29; ὑπέρ τινος Isoc. 4.56; τῶν ἔργων τὰς χάριτας ἀποδ. τινί Lys. 31.24; χάριτας ἀντιδιδόναι Th. 3.63; opp. χάριν ἀπαιτεῖν to ask the repayment of a boon, E. Hec. 276, cf. Lys. 18.23, D. 20.156; χάριτας ἀπ. Lycurg. 139; χάριν ἐξαιτεῖσθαι S. OC 586; χ. ἀποστερεῖν withhold a return for what one has received, Pl. Grg. 520c; τὰς αὑτοῦ εἰς τοὺς φίλους χ. the favours one has done them, Id. Lg. 729d; χ. ἄχαρις α thankless favour, one which receives, or deserves, no thanks, A. Pr. 545 (lyr.); χ. ἀχάριτος Id. Ch. 42 (lyr.), E. Ph. 1757 (lyr.).
  • • • b grant made in legal form, POxy. 273.14 (i A.D.), PGrenf. 2.70.5 (iii A.D.), etc.; αἱ τῶν Σεβαστῶν χ. imperial grants, OGI 669.44 (Egypt, i A.D.).
    • 2 esp. in erotic sense, of favours granted (v. χαρίζομαι 1.3), ἀλόχου χάριν ἰδεῖν Il. 11.243, cf. A. Ag. 1206: more freq. in pl., X. Hier. 1.34, 7.6, etc.; βίᾳ δʼ ἔπραξας χάριτας ἢ πείσας κόρην; Trag.Adesp. 402; in full, χάριτες ἀφροδισίων ἐρώτων Pi. Fr. 128, cf. Pl. Phdr. 254a, al.
  • IV gratification, delight, τινος in or from a thing, συμποσίου Pi. O. 7.5; νίκας Id. O. 10(11).78; ὕπνου χ. E. Or. 159 (lyr.); even χ. γόων Id. Supp. 79 (lyr.); also concrete, of things, a delight, Pi. I. 2.19 (pl.); τὰν βοτρυώδη Διονύσου χ. οἴνας E. Ba. 535 (lyr.), cf. Ar. Nu. 311 (lyr.), Jul. Or. 3.125b; ἔνοπτρα, παρθένων χάριτας E. Tr. 1108 (lyr.): abs., Ἔρως . . εἰσάγων γλυκεῖαν χ. Id. Hipp. 527 (lyr.); opp. λύπη, S. El. 821, E. Hel. 655 (lyr.); opp. πόνος, S. OC 232 (lyr.); θανεῖν πολλὴ χάρις A. Ag. 550, cf. 1304; βίου χ. μεθεῖσα E. Med. 227; οὐδεμίαν ἔχω τῷ βίῳ χάριν Ar. Lys. 865; τοῖς δὲ σιτίοις χ. οὐδεμίαν οἶδʼ ἐσθίων ib. 869; less freq. in Prose, χ. καὶ ἡδονή Pl. Grg. 462c, cf. D. 20.26; τοσαύτην ἔχει χ. Isoc. 9.10.
  • V δαιμόνων χάρις homage due to them, their worship, majesty, A. Ag. 182 (lyr.); ἀθίκτων χ. ib. 371 (lyr.); ὅρκων E. Med. 439 (lyr.).
  • • 2 thank-offering, εὐκταία χ. τινός, opp. a common gift, A. Ag. 1387, cf. X. Hier. 8.4; ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χ. πατρός A. Ch. 180, cf. 517; τιμὴ καὶ γέρα καὶ χ. Pl. Euthphr. 15a, cf. La. 187a.
  • VI Special usages:
  • • 1 acc. sg. as Adv., χ. τινός in any oneʼs favour, for his pleasure, for his sake, χ. Ἕκτορος Il. 15.744; ψεύδεσθαι γλώσσης χ. for oneʼs tongueʼs pleasure, i.e. for talkingʼs sake, Hes. Op. 709, cf. A. Ch. 266; rarely with Art., τὴν Ἀθηναίων χάριν ἐστρατεύοντο Hdt. 5.99.
    • • b as Prep., sts. before its case (once in Pi., P. 2.70; χάριν πλησμονῆς Pl. Phdr. 241c; χ. φιλίας Epicur. Sent.Vat. 28; χ. τίνος; LXX 2 Ch. 7.21, cf. POxy. 743.29 (i B. C.), etc.), but mostly after, for the sake of, on behalf of, on account of, κακά νιν ἕλοιτο μοῖρα δυσπότμου χάριν χλιδᾶς S. OT 888 (lyr.); τοῦ χάριν; for what reason? Ar. Pl. 53; συγχωρῶ τοῦ λόγου χ. Pl. R. 475a; so ἐμὴν χάριν, χάριν σήν, for my, thy pleasure or sake, A. Pers. 1046 (lyr.), E. HF 1238, etc.; κείνου τε καὶ σὴν ἐξ ἴσου κοινὴν χ. S. Tr. 485: less freq. with the Art., τὴν σὴν δʼ ἥκω χ. Id. Ph. 1413 (anap.); σοῦ τε τήν τʼ ἐμὴν χ. E. Ph. 762:—pleon., τίνος χάριν ἕνεκα; Pl. Lg. 701d; also χάριν τινός as far as regards . ., as to . ., ἔπους σμικροῦ χ. S. OC 443; δακρύων χάριν if tears would serve, Id. Fr. 557.6; χ. θανάτου πόλιν ἀτείχιστον οἰκοῦμεν Epicur. Sent.Vat. 31; also, about, ἔπεμφεν ἐπὶ τὴν πενθεράν σου χ. τοῦ κτήματος about the farm, PFay. 126.5 (ii/iii A. D.).—Orig. an acc. in apposition with the sentence, as in Il. 15.744, etc., being a favour, since it is (was) a favour, as is evident in κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο E. IT 566; τινὸς νίκας ἀκάρπωτον χ. S. Aj. 176 (lyr.).
    • 2 with Preps.:
    • • a εἰς χάριν to do a pleasure, οὐδὲν ἐς χ. πράσσων Id. OT 1353 (lyr.); ἐς χ. τίθεσθαί τι Plu. Mar. 46; μηδὲ κρίσιν εἰς χ. ἕλκε Ps.-Phoc. 9 (but ἐς τὴν τῶν ξυμμάχων χ. in such a way as to earn thanks . . Th. 3.37); also κατὰ χάριν Pl. Lg. 740c; χάριτος ἕνεκα ib. 771d.
      • b πράσσειν τί τινι πρὸς χάριν S. OC 1776 (anap.); δρᾶσαι E. Hel. 1281; τοῖσι πολλοῖς πρὸς χάριν λέγειν τι Id. Hec. 257, cf. X. Mem. 4.4.4, HG 6.3.7, Isoc. 2.18, D. 8.1 (but πρὸς χ. βορᾶς for the sake of it, S. Ant. 30); πρὸς χ., opp. κλαίων, Id. OT 1152:—but πρὸς χ. εὐσεβίας, just like χάριν, Pi. O. 8.8; τίνος νόμου ταῦτα πρὸς χ. λέγω; S. Ant. 908; πρὸς ἰσχύος χ. E. Med. 538; πρὸς χ. alone, as a favour, freely, πρὸς χ. τε κοὐ βίᾳ S. Fr. 28; but κορέσαι στόμα πρὸς χ. to their heartʼs content, Id. Ph. 1156 (lyr.).
      • c ἐν χάριτι κρίνειν τινά to decide from partiality to one, Theoc. 5.69; but also, for oneʼs gratification, pleasure, ἐν χάριτι διδόναι or ποιεῖν τινί τι, X. Oec. 8.10, Pl. Phd. 115b: παραλαμβάνειν ἐν χάρισιν gratefully, Id. Lg. 796b.
      • d διὰ χαρίτων εἶναι or γίγνεσθαί [τινι] to be pleasing to one, X. Hier. 9.1, 2.
      • e ἐθελοντὶ καὶ μετὰ χάριτος of pure good will, Plb. 2.22.5, etc.; ἐθελούσιοι καὶ χάριτος ἕνεκα ἐξιόντες X. Cyr. 4.2.11.
  • VII metaph. of the cypress, Gp. 11.4.1; of some kind of myrtle, Sch. Il. 17.51; of salt, ὅτι τὸ ἀναγκαῖον ἡδὺ ποιοῦσιν (sc. ἅλες) Plu. QConv. 2.685a.
• B Χάρις, ἡ, as a mythological pr. n. declined like χάρις, save that the acc. is generally Χάριτα (exc. AP 5.148 (Mel.), Luc. DDeor. 17[15].1, Paus. 9.35.4): poet. dat. pl. Χαρίτεσσι Il. 17.51, Pi. N. 9.54; Χάρισσιν ib. 5.54:—Charis, wife of Hephaestus, Il. 18.382; mostly in pl. Χάριτες, αἱ, the Graces, 14.267, 275, Od. 6.18, Pi. O. 2.50, etc.; three in number, Hes. Th. 907, etc. (τέσσαρες αἱ X., as a compliment, Call. Epigr. 51.1 Pf.); attendants of Aphrodite, Il. 5.338, Hes. Op. 73, h.Ven. 61, Paus. 6.24.7; coupled with Μοῦσαι, Hes. Th. 64; κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι, i.e. like that of the Graces, Il. 17.51; worshipped at Orchomenus in Boeotia, Ἐτεόκλειοι Χάριτες θεαί Theoc. 16.104, cf. Sch. ad loc., Str. 9.2.40, Paus. 9.35.3, 9.38.1: but at Lacedaemon and Athens only two were orig. worshipped, Id. 3.18.6, 9.35.2; Χαρίτων ἱερὸν ἐμποδὼν ποιοῦνται Arist. EN 1133a3; θύειν ταῖς X. Plu. Coniug. 2.141f; in adjurations, πρὸς τῶν Χαρίτων Pl. Tht. 152c; νὴ τὰς X. Luc. Hist.Conscr. 26; ὦ φίλαι X. Plu. QConv. 2.710d.— Rarely in sg., X. ζωθάλμιος Pi. O. 7.11; Χάριτος ἡδίστης θεῶν Antiph. 228.4.

χάρις, ἡ, gen. χάριτος, acc. χάριν, bei sp.D. auch χάριτα, Mel. 85 u. Philp. Thess. 65, 73 (V.149, IX.254, 438), wie Her. 6.41 ; vgl. χαίρω, eigtl. Alles, worüber man sich freut, bes. – Anmut, Liebreiz, Liebenswürdigkeit, liebliches, einnehmendes Wesen ; zunächst
   1) von körperlicher Schönheit ; Hom. θεσπεσίην δʼ ἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη, Od. 2.12, u. sonst ; κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων Od. 6.237 ; χάριν ἀμφιχέαι τινί Hes. O. 65 ; – auch von anmutiger Redegabe, οὔ οἱ χάρις ἀμφιπεριστέφεται ἐπέεσσιν Od. 8.175 ; und von schöner, kunstvoller Arbeit, χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή Il. 14.183, Od. 18.298 ; ἔργοισι χάριν καὶ κῦδος ὀπάζειν 15.320 ; εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν ἔχθεται χάρις ἀνδρί Aesch. Ag. 406 ; einzeln auch bei Folgdn ; μετὰ χαρίτων, mit Anmut, Thuc. 2.41. – Vgl. nom. pr.
   2) von der Gesinnung, Wohlwollen, Geneigtheit, Gunst, Huld ; τινός, gegen Einen, Hes. O. 192 ; χάριν ἔχειν, in Gunst stehen, beliebt, angenehm sein ; διπλῆν μὲν ἐξ ἐμοῦ κτήσει χάριν Soph. Phil. 1356 ; ἔγνωκα γὰρ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη Aj. 795 ; – bes. Erkenntlichkeit und Verpflichtung für genossenes Gutes, Dank ; πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο Il. 4.95, Dank u. Ruhm von den Troern ernten ; οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθʼ εὐεργέων Od. 4.695, 22.319, Hes. Th. 503, Dank für Wohltaten ; seltner c. inf., οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι Il. 9.316, 17.147, Dank dafür, daß Einer kämpft ; ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα Pind. P. 2.17 ; δοῦναι χάριν ἀντί τινος, seinen Dank wofür durch die Tat bezeigen, sich dankbar bezeigen, Il. 23.650 ; u. so bei den Att. gew. χάριν ἀποδοῦναι, χάριτας ἀποδ., Isae. 7.10 ; ἀπον ἔμειν, ἐκτίνειν, Aesch. Prom. 987, Ag. 795 ; ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι Ag. 1524 ; ταῖς δʼ ὑπουργῆσαι χάριν Prom. 638 ; ἡμῖν αὖ δὸς ἥντινʼ αἰτούμεσθα 823 ; χάριν ἀμείβειν τινός, Dank wofür abstatten, Ag. 711 ; χἠ χάρις προσκείσεται Soph. O.R. 232 ; χάριτας πατρῴας ἐκτίνων Eur. Or. 453 ; διπλῆ ἂν εἴη ἡ χάρις Plat. Prot. 310a ; χάριν διδόναι Legg. III.702a ; ἀποδιδόναι Phaedr. 231b, u. öfter, wie Xen. An. 1.4.15, Cyr. 1.2.7 u. sonst. – Dagegen ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα, ich würde es dir Dank wissen immerdar, Il. 14.235, wie χάριν ἀπομνήσασθαί τινι Hes. Th. 503. In Prosa gew. χάριν εἰδέναι, γιγνώσκειν, ἐπίστασθαί τινι, Einem Dank wissen, Plat. Prot. 310a, Apol. 20a, Xen. Cyr. 1.3.14 u. öfter ; χάριν προσείσομαι Ar. Vesp. 1420, wie Plat. Apol. 20a ; χάριν φέρειν τινί, Dank gegen Einen im Herzen tragen, Pind. Ol. 11.17 ; Eur. Or. 239, Med. 508 ; ἔχειν Plat. Prot. 328d, Gorg. 479c ; χάριν ὁμολογεῖν, seinen Dank bekennen, Dank sagen, χάριν ὀφεῖλαι, Dank schuldig sein, τοῖς θεοῖς Soph. Ant. 331 ; Plat. u. A.; χάριν καταθέσθαι τινί, sich bei Einem Dank verdienen, Her. 6.41 ; vgl. Xen. Cyr. 8.3.26 ; χάριν νικῶντι καταθέμεν Pind. N. 7.75 ; einfach θέσθαι χάριν τινί Aesch. Prom. 784, wie Eur. Hec. 1211, Bacch. 770, El. 61 ; ἀνύσαι Soph. Trach. 991 ; παρέχειν O.C. 1494 ; χάριν ἀπαιτεῖν Eur. Hec. 276 ; χάριν λαμβάνειν, Dank empfangen, ernten, χάριν ἀπέχειν, auch κομίσασθαι, seinen Dank weg haben, Dank geerntet haben, Thuc. 3.58 ; χάριτας ἀπολήψονται παρὰ τῶν δημοτῶν ἀξίας Inscr. 100 ; – χάρις τοῖς θεοῖς, ὅτι Xen. An. 3.3.14.
   3) die Handlung der Gunst oder des Wohlwollens, Gunstbezeugung, Gefälligkeit, Wohltat, übh. was Einem angenehm, erwünscht ist ; χάριν φέρειν τινί, wie ἦρα u. ἐπίηρα φέρειν τινί, Einem etwas Angenehmes erzeigen, Il. 5.211, 874, 9.613, 21.458 ; Ἀθηναίων χάρις Pind. P. 1.76 ; χάριν Διός, durch Zeusʼ Gnade und Gunst, 3.95 ; προπράσσων χάριτος ὀργὰς λυπράς Aesch. Ch. 822 ; χάρις τιμήσεται Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα Ag. 567 ; u. so oft bei Her.; – χάριν δοῦναι, νέμειν, δρᾶσαι, eine Gnade, Gunst, Wohltat erweisen, Soph. Aj. 1333, Ar. Av. 384, Thuc. 2.40, Plut. Thes. 34 ; προσθέσθαι χάριν Soph. O.C. 771 ; χάριν τίθεσθαί τινι = χαρίζεσθαι, Lycurg. 148 ; τῶν Μεσσηνίων χάριτι πεισθείς, aus Gefälligkeit gegen die Messenier, Thuc. 3.95, wie χάριτι πείθοντες ἢ μισθῷ τοὺς κυρίους Plut. Lyc. 15 ; μὴ ἡμῶν τήν γε πρώτην αἰτησάντων χάριν ἀπαρνηθεὶς γένῃ Plat. Soph. 217c ; ἐν χάριτι καὶ δωρεᾷ λαμβάνειν Pol. 1.31.6. – Bes. auch der Liebesgenuß, χάριν μνηστῆς ἰδεῖν, die Liebesgunst der Vermählten erfahren, kennen lernen, Il. 11.243 ; u. so auch bei den Att., bes. im plur., z.B. Xen. Hier. 1.34, 7.6 ; χάριτας πράττειν, des Liebesgenusses pflegen, διὰ χαρίτων τῇ ὥρᾳ χρῆσθαι, durch Liebesfreuden der Jugend genießen, Xen. Lac. 2.12 ; auch χάριτες ἀφροδισίων ἐρώτων, Pind.; vgl. Plut. amat. p. 751, der aus Pind. P. 2.43 anführt Κένταυρον ἄνευ χαρίτων ἐκ τῆς Ἥρας γενέσθαι ; so Plat. Phaedr. 254a, Legg. VIII.840d, χάριν ἔχειν τινί, sich Einem zum Liebesgenuß hingeben. – Uebh.
   4) Genuß, Freude, Vergnügen, Wonne ; so Pind. oft von der Siegesfreude ; daher als Gegensatz von λύπη, Soph. El. 811 ; Eur. Hel. 661 ; οὐδεμίαν τῷ βίῳ χάριν ἔχω, ich habe keine Freude am Leben, Ar. Lys. 865 ; οὐδεμίαν σιτίοις χάριν οἶδʼ ἐσθίων Vesp. 869 ; u. in Prosa, χάριτός τινος καὶ ἡδονῆς ἀπεργασίας Plat. Gorg. 462c, διὰ χάριτος καὶ παντάπασι διʼ ἡδονῆς Soph. 222e. – Verehrung, Huldigung, δαιμόνων δέ που χάρις, βιαίως σέλμα σεμνὸν ἡμένων Aesch. Ag. 175, vgl. 362, 761, Spt. 685 ; τιμή τε καὶ γέρα καὶ χάρις Plat. Euthyphr. 15a.
   5) Absolut wird der acc. χάριν gebraucht, τινός, zu Jemandes Gunsten oder Vorteil, Einem zu Gefallen, χάριν Ἕκτορος, zu Hektors Gunsten, Il. 15.744 ; ψεύδεσθαι γλώσσης χάριν, lügen zu Gunsten der Zunge, ihr freien Spielraum gebend, Hes. O. 711 ; auch mit dem Artikel, τὴν Ἀθηναίων χάριν, zu Gunsten der Athener, Her. 5.99. Bei den Att. nimmt es dann den Charakter einer Präposition mit dem gen. in der Bdtg um … willen, wegen, = ἕνεκα an u. steht dem gen. gewöhnlich nach, τοῦ χάριν ; weswegen ? Ar. Plut. 53 ; χάριν πλησμονῆς Plat. Phaedr. 241c ; οὗ χάριν εἴρηται Theaet. 208d ; συγχωρῶ τοῦ λόγου χάριν Rep. III.475a ; Xen. u. Folgde ; χάριν τῶν συγγεγραφότων Pol. 1.64.3 ; ἐμὴν χάριν, σὴν χάριν, wie mea, tua gratia, mir, dir zu Gefallen, meinetwegen, deinetwegen, Aesch. Pers. 1083 ; τὰν ἐμὰν χάριν Eum. 899 ; τὴν σὴν χάριν Soph. Aj. 1399, vgl. Aj. 176, Trach. 485 ; συγχωρητέον χάριν σήν Plat. Phaedr. 234e ; Soph. 242b. – Pleonastisch steht τίνος χάριν ἕνεκα Legg. III.701d ; vgl. Hermann de pleon. p. 202 ; Jacobs Ach.Tat. p. 832. – Ἐν χάριτι, τινός u. τινί, zu Gunsten Jemandes, ἐν χάριτι κρίνειν τινά, aus Gunst, Vorliebe für Einen entscheiden, aus Parteilichkeit ihm den Sieg zuerkennen, Theocr. 5.69 ; auch ποιῆσαί τινί τι ἐν χάριτι, Einem Etwas zu Gefallen od. zu Dank tun, ὅ τι ἄν σοι ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν Plat. Phaedr. 115b ; – πρὸς χάριν, τινός, Jem. zu Gunst, zu Liebe, Pind. Ol. 8.8, Soph. O.C. 1773 ; πρὸς χάριν διαλέγεσθαι, oder ὁμιλεῖν τινι, Einem zu Gefallen, nach dem Munde reden, ihm Schmeicheleien sagen, ἢν τοῖσι πολλοῖς πρὸς χάριν λέγητέ τι Eur. Hec. 257 ; πρὸς χάριν λέγων Plat. Gorg. 521d ; πρὸς χάριν τινὸς πολιτεύεσθαι Plut.; πρὸς χάριν ἀκούειν, Schmeicheleien hören, Pol. 2.5 ; so οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων Soph. O.R. 1353 ; ἐς σὴν χάριν Longin. subl. 1 ; – πρὸς χάριν μὲν οὐκ ἐρεῖς, κλάων δʼ ἐρεῖς, mit Gutem, Soph. O.R. 1152, vgl. frg. 26 ; auch χάριτος ἕνεκα, Xen. Cyr. 4.2.11 ; – auch πρὸς χάριν τινός = um Genuß od. Vergnügen wovon zu haben, πρὸς χάριν βορᾶς, πρὸς χάριν σαρκός, Soph. Ant. 30, Phil. 1141 ; u. fast ganz wie das einfache χάριν, um einer Sache willen, μὴ πρὸς ἰσχύος χάριν Eur. Med. 538 ; πρὸς χάριν ἢ ἀπέχθειαν Luc. hist.conscr. 47 ; – διὰ χαρίτων εἶναι, γίγνεσθαί τινι, mit Einem in wechselseitigem freundschaftlichem Verhältnisse stehen, wohlwollend od. liebreich gegen einander gesinnt sein, Xen. Hier. 9.1, 2, der πρὸς ἔχθραν ἄγειν u. διʼ ἀπεχθείας γίγνεσθαι entggstzt ; – μετὰ χάριτος, mit Gunst, καὶ ἐθελοντὶ παραδόντες τὴν πόλιν Pol. 2.22.5 u. öfter. – Vgl. übrigens nom. pr.
[Hom. braucht im accus. χάριν die letzte Silbe in der Vershebung zuweilen lang, wie Il. 5.874, 11.293.]

χάρις

ἡ

[χαρ-, χαίρω.]

Dat. pl. χάρισι Od. 6.237.

• • 1

    Loveliness, charm, beauty, grace, comeliness: χάρις ἀπελάμπετο Il. 14.183 : =Od. 18.298. Cf. Od. 2.12=Od. 17.63, Od. 6.235, Od. 8.19, Od. 23.162.

    In pl. : χάρισι στιλβων Od. 6.237. –In reference to something immaterial: οὔ οἱ χάρις ἀμφιπεριστέφεται ἐπέεσσιν Od. 8.175, ὅς ἀνθρώπων ἔργοισι χάριν ὀπάζει (consummation, perfection) Od. 15.320.

  • 2
  • • a

      Favour, grace, service: φέρων χάριν Ἕκτορι Il. 5.211. Cf. Il. 5.874, Il. 9.613, Il. 21.458: Od. 5.307.

    • b

      Adverbially in acc. (cf. ἐπίκλησις 2, πρόφασις) : χάριν Ἕκτορος (doing him service, yielding him compliance) Il. 15.744.

  • 3

    Gratification, pleasure, delight, satisfaction: τῶνδʼ ἀντὶ χάριν δοῖεν Il. 23.650.

    With genit. of the cause: ἧς οὔ τι χάριν ἴδεν (had no joy of her) Il. 11.243.

  • 4
  • • a

      Gratitude, thanks: Τρώεσσί κε χάριν ἄροιο (among the. . ., at the hands of the . . .) Il. 4.95, ἰδέω τοι χάριν Il. 14.235 (see εἴδω III.13) : οὐκ ἔστι χάρις εὐεργέων (for. . . ) Od. 4.695, Od. 22.319.

    • b

      Matter of thanks.

      With infin. (cf. νέμεσις 2) : ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι (it got me (us) no thanks) Il. 9.316, Il. 16.147.

  • 5

    In pl., the Graces Il. 5.338, Il. 14.267, 275, Il. 16.51: Od. 6.18, Od. 8.364, Od. 18.194.

χᾰρῐς (-ις, -ιν; -ιτες, -ίτων, -ίτεσσι(ν), -ις (ς) ι(ν), -ιτας, -ιτες.)

• 1
• • a splendour, honour, glory of the lustre given by achievement, esp. in games. Πίσας τε καὶ Φερενίκου χάρις O. 1.18 αἰὼν δʼ ἔφεπε μόρσιμος πλοῦτον τε καὶ χάριν ἄγων γνησίαις ἐπʼ ἀρεταῖς O. 2.10 ὦ Ζεῦ, δίδοι τέ οἱ αἰδοίαν χάριν καὶ ποτʼ ἀστῶν καὶ ποτὶ ξείνων O. 7.89 Ἐρατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν ἔχει θαλίας καὶ πόλις O. 7.93 καὶ Νεμέᾳ γὰρ ὁμῶς ἐρέω ταύταν χάριν O. 8.57 κατακρύπτει δʼ οὐ κόνις συγγόνων κεδνὰν χάριν O. 8.80 καί νυν ἐπωνυμίαν χάριν νίκας ἀγερώχου κελαδησόμεθα (v. ἐπωνύμιος) O. 10.78 σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν ἔνδικόν τʼ Ἀρκεσίλᾳ P. 5.102 νικῶντί γε χάριν, εἴ τι πέραν ἀερθεὶς ἀνέκραγον, οὐ τραχύς εἰμι καταθέμεν N. 7.75 κλειναῖς <τ> Ἐρεχθειδᾶν χαρίτεσσιν ἀραρὼς ταῖς λιπαραῖς ἐν Ἀθάναις I. 2.19 ἀλλὰ παλαιὰ γὰρ εὕδει χάρις (i. e. ἔργων παλαιῶν) I. 7.17 acc. s. pro prep., for the glory of, for the sake of c. dat., gen., συμποσίου τε χάριν κᾶδός τε τιμάσαις ἑόν O. 7.5 ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετʼ ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ ἑπταπύλοισι Θήβαις χάριν P. 11.12
  • b
  • • α lustre, glory given by poetry τὶν δʼ ἁδυεπής τε λύρα γλυκύς τʼ αὐλὸς ἀναπάσσει χάριν O. 10.94 σὺν Ὀρσέᾳ δέ νιν κωμάξομαι τερπνὰν ἐπιστάζων χάριν I. 4.72 θεὸς ὁ πάντα τεύχων βροτοῖς καὶ χάριν ἀοιδᾷ φυτεύει fr. 141. acc. s. pro prep., c. gen., τὸ Καστόρειον δʼ ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς θέλων ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου φόρμιγγος ἀντόμενος P. 2.70 σέθεν ἁδυεπὴς ὕμνος ὁρμᾶται θέμεν αἶνον ἀελλοπόδων μέγαν ἵππων, Ζηνὸς Αἰτναίου χάριν N. 1.6 and so, ἀγαυὸν καλάμῳ συνάγεν θρόον μήδεσί τε φρενὸς ὑμετέραν χάριν as a glory for you Pae. 9.37
    • β pl., poems, songs ταὶ Διωνύσου πόθεν ἐξέφανεν σὺν βοηλάτᾳ χάριτες διθυράμβῳ; O. 13.19 ἀμφοτερᾶν τοι χαρίτων σὺν θεοῖς ζεύξω τέλος, καὶ τὸν ἀκερσεκόμαν Φοῖβον χορεύων καὶ τὰν ἁλιερκέα Ἰσθμοῦ δειράδʼ (i. e. songs for both Thebes and Delos) I. 1.6 χρὴ δὲ κωμάζοντʼ ἀγαναῖς χαρίτεσσιν βαστάσαι I. 3.8
  • c
  • • α favour, blessing ναυσιφορήτοις δʼ ἀνδράσι πρώτα χάρις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον P. 1.33 τῷ μὲν διδύμας χάριτας εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τʼ P. 3.72 τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες P. 4.275 γλυκυτάτᾳ γενεᾷ εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών P. 11.58 οὐδʼ ἀμόχθῳ καρδίᾳ παραιτεῖται χάριν (i. e. τὰ Ὀλύμπια νικῆσαι Σ.) N. 10.30 ἐπί τε κλυτὰν πέμπετε χάριν, θεοί benison fr. 75. 2. ὁ [Λοξ]ίας [πρό]φρων ἀθανάταν χάριν Θήβαις ἐπιμείξων Παρθ. 2. 4. χάριτάς τʼ Ἀφροδισίων ἐρώτων fr. 128. 1.
    • β goodwill, goodfeeling: gratitude, thanks “φίλια δῶρα Κυπρίας ἄγʼ εἴ τι, Ποσείδαον, ἐς χάριν τέλλεται” O. 1.75 ἄνεται δὲ πρὸς χάριν εὐσεβίας ἀνδρῶν λιταῖς in gratitude for their piety O. 8.8 ὁπᾷ τε κοινὸν λόγον φίλαν τείσομεν ἐς χάριν O. 10.12 νικῶν Ἴλᾳ φερέτω χάριν Ἁγησίδαμος O. 10.17 ἀρέομαι πὰρ μὲν Σαλαμῖνος Ἀθαναίων χάριν μισθόν P. 1.76 ἄγει δὲ χάρις φίλων ποί τινος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα P. 2.17 οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρʼ ἀμφὶ γέλως γλυκὺς ὦρσεν χάριν P. 8.86 Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων (“dans son zèle pour ma cause,” Puech: cf. Πα. 9. 37) P. 10.64 ἁδεῖα δʼ ἔνδον μιν ἔκνιξεν χάρις (ἡδονή Σ.) I. 6.50 acc. s. pro prep., Διὸς δὲ χάριν ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων by the grace of Zeus P. 3.95
  • d χάριν prep., v. l. a. fin., 1. b. α. fin., 1. c. β. fin.
  • e fragg. ε]ὐκλέα χάριν Pae. 2.103 χάριν Πα. 12. a. 11. χ]άριν [ἀμ]φέπων (vix κίθαριν, Snell) fr. 215b. 7. Ποσειδᾶνος χά[ρι]ν ?fr. 345a. 9.
• 2 pro pers.,
• • a s., Charm, Grace Χάρις δʼ, ἅπερ ἅπαντα τεύχει τὰ μείλιχα θνατοῖς O. 1.30 οἷς αἰδοία ποτιστάξῃ Χάρις εὐκλέα μορφάν O. 6.76 ἄλλοτε δʼ ἄλλον ἐποπτεύει Χάρις ζωθάλμιος O. 7.11 ἐν δʼ ἄρα καὶ Τενέδῳ Πειθώ τʼ ἔναιεν καὶ Χάρις υἱὸν Ἁγησίλα (χάρισʼ coni. van Groningen; varie tentabant locum docti, e. g. lacunam post υἱὸν ponentes) fr. 123. 14
  • b pl., the Graces, Aglaia, Euphrosyne, Thalia, daughters of Zeus and ?Eurynome, worshipped chiefly at Orchomenos. κοιναὶ Χάριτες ἄνθεα τεθρίππων δυωδεκαδρόμων ἄγαγον O. 2.50 Οὐλυμπιονίκαν δέξαι Χαρίτων θʼ ἕκατι τόνδε κῶμον O. 4.9 ἐξαίρετον Χαρίτων νέμομαι κᾶπον O. 9.27 ὦ λιπαρᾶς ἀοίδιμοι βασίλειαι Χάριτες Ἐρχομενοῦ O. 14.4 οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ κοιρανέοντι χοροὺς οὔτε δαῖτας O. 14.8 ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον (i. e. ἄχαριν, graceless) P. 2.42 σὲ δʼ ἠύκομοι φλέγοντι Χάριτες P. 5.45 ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας ἄρουραν ἢ Χαρίτων ἀναπολίζομεν P. 6.2 ἔπεσε δʼ οὐ Χαρίτων ἑκὰς ἁ δικαιόπολις νᾶσος P. 8.21 σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν P. 9.3 Χαρίτων κελαδεννᾶν μή με λίποι καθαρὸν φέγγος P. 9.89 παρὰ καλλιχόρῳ πόλι Χαρίτων Καφισίδος ἐν τεμένει (at Orchomenos) P. 12.26 ὅ τι κε σὺν Χαρίτων τύχᾳ γλῶσσα φρενὸς ἐξέλοι βαθείας N. 4.7 φέρε στεφανώματα σὺν ξανθαῖς Χάρισσιν N. 5.54 παρὰ Κασταλίαν τε Χαρίτων ἑσπέριος ὁμάδῳ φλέγεν N. 6.37 εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι σὺν Χαρίτεσσιν N. 9.54 Χάριτες, Ἄργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπὲς ὑμνεῖτε N. 10.1 Χαρίτεσσί τε καὶ σὺν Τυνδαρίδαις θαμάκις N. 10.38 σὺν Χάρισιν δʼ ἔμολον Λάμπωνος υἱοῖς I. 5.21 τὰν Ψαλυχιαδᾶν δὲ πάτραν Χαρίτων ἄρδοντι καλλίστᾳ δρόσῳ I. 6.63 χρὴ δʼ ἐν ἑπταπύλοισι Θήβαις τραφέντα Αἰγίνᾳ Χαρίτων ἄωτον προνέμειν I. 8.16 Χάρισι πάσαι[ς fr. 6. e. χάριτε[ς Pae. 3.2 ]Χάρισι Pae. 4.13 σε, χρυσέα κλυτόμαντι Πυθοῖ, λίσσομαι Χαρίτεσσίν τε καὶ σὺν Ἀφροδίτᾳ με δέξαι Pae. 6.3 Χαρίτεσσί μοι ἀγχιθ[ Pae. 7.10 μήλ]ων Χαρίτεσσι μίγδαν [Κύ]νθιον παρὰ κρημνόν Pae. 12.7 σεμνᾶν Χαρίτων μέλημα τερπνόν (sc. ὦ Πάν: on account of his skill in dancing and piping) fr. 95. 3. Εὐρυνόμα Χάριτ[ας] π[ ]ασσιας ἔτικτεν (Εὐρυνόμα Blass: ευρυχμα Π: π[αραθαλ]ασσίας coni. Snell) ?fr. 333a. 10. σὺν Χαρίτ[εσσι P. Oxy. 841, fr. 112.

χάρις , ιτος (χαίρω, cf. gratia): quality of pleasing, grace, charm, charms, pl., Od. 6.237; then favor, thanks, gratitude; φέρειν τινι, ‘confer,’ Il. 5.211; ἀρέσθαι, ‘earn’; δοῦναι, ἴδμεναι, ‘thank,’ ‘be grateful,’ Il. 14.235.—Acc. as adv., χάριν, for the sake of, τινός, i. e. to please him, Il. 15.744.

χάρις .χάρις (ᾰ), ιτος, ἡ, χαίρω

• Grace, Lat. gratia:
• • Ioutward grace or favour (as we say well or ill favoured), grace, loveliness, Hom., etc.; τῷγε χάριν κατεχεύατʼ Ἀθήνη over him Athena shed grace, Od.; of persons, pl. graces, charms, Od., etc.:—more rarely of things, ἔργοισι χάριν καὶ κῦδος ὀπάζειν Od.; ἡ τῶν λόγων χ. Dem.
  • IIgrace or favour felt, whether on the part of the Doer or the Receiver:
  • • 1on the part of the Doer, grace, graciousness, kindness, goodwill, τινός for or towards one, Hes., Thuc., etc.
    • 2on the part of the Receiver, the sense of favour received, thankfulness, thanks, gratitude, Il.; τινός for a thing, οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθʼ εὐεργέων Od.; c. inf., οὔ τις χάρις ἦεν μάρνασθαι one has no thanks for fighting, Il.; χάριν εἰδέναι τινί to acknowledge a sense of favour, feel grateful, Il., Hdt., Attic:— χ. ἔχειν τινί τινος to feel gratitude to one for a thing, Hdt., Attic; χ. ὀφείλειν to owe gratitude, be beholden, Soph.; χάριν κατατίθεσθαί τινι to lay up a store of gratitude with a person, i. e. earn his thanks, Hdt., etc.; χάριν λαμβάνειν τινός to receive thanks from one, Soph.; so, κτᾶσθαι χάριν Soph.; χ. κομίσασθαι Thuc.
    • 3favour, influence, as opp. to force, χάριτι πλεῖον ἢ φόβῳ Thuc.
  • IIIa favour done or returned, a grace, kindness, boon, χάριν φέρειν τινί to confer a favour on one, to please him, do a thing to oblige him, Hom.; χάριν θέσθαι τινί Hdt., Attic; so, χ. ὑπουργεῖν τινι Aesch.; παρασχεῖν Soph.; νέμειν Soph.; δοῦναι Aesch.:— χ. τίνειν to return a favour, Aesch.; ἀντιδιδόναι Thuc.; ἀποδιδόναι Plat.: —χ. ἀποστερεῖν to withhold a return for what one has received, Plat.
  • IVa gratification, delight, τινός in or from a thing, Pind., Eur., etc.
  • Vδαιμόνων χάρις homage due to them, their worship, majesty, Aesch.; so, ὅρκων χ. Eur.; εὐκταία χ. an offering in consequence of a vow, Aesch.
  • VISpecial usages:
  • • 1acc. sg. as adv., χ. τινός in any oneʼs favour, for his pleasure, for his sake, χάριν Ἕκτορος Il.; γλώσσης χάριν for oneʼs tongueʼs pleasure, i. e. for talkingʼs sake, Hes.:—then much like a prep., Lat. gratia, causa, for the sake of, on account of, τοῦ χάριν; for what reason? Ar.; so, ἐμὴν χάριν, σὴν χάριν for my, thy pleasure or sake, Lat. mea, tua gratia, Aesch., Eur.:—also, χάριν τινός as far as regards, as to, ἔπους σμικροῦ χ. Soph.
    • 2with Preps., εἰς χάριν τινός to do one a pleasure, Thuc.; οὐδὲν εἰς χ. πράσσειν Soph.:— πρὸς χάριν πράσσειν τι Soph.; πρὸς χάριν λέγειν Eur., etc.; πρὸς χάριν βορᾶς for the sake of my flesh, for the pleasure of devouring it, Soph.:— πρὸς χάριν alone, as a favour, freely, to their heartʼs content, Soph.:— ἐν χάριτι for oneʼs gratification, pleasure, ἐν χάριτι διδόναι or ποιεῖν τινί τι Xen., Plat.:— διὰ χαρίτων εἶναι or γίγνεσθαί τινι to be on terms of friendship or mutual favour with one, Xen.
• BΧάρις, ιτος, ἡ, as a mythological pr. n., Charis, wife of Hephaestus, Il.
• • • 2mostly in pl. Χάριτες, αἱ, the Charites or Graces, Lat. Gratiae, who confer all grace, even the favour of Victory in the games, Pind.:—in Hom. their number is undefined; Hes. first reduced them to three, Aglaia, Euphrosyne, Thalia.