χαριεντισμός
χαριεντισμός, wittiness, wit
χᾰριεντ-ισμός, ὁ,
- wit, Pl. Tht. 168d; χ. καὶ εὐτραπελία Id. R. 563a; opp. σπουδή, Plu. Lib.educ. 2.11e; χ. ἐν σπουδῇ γενόμενος D.H. Isoc. 12; including a vein of irony, coupled with δριμύτης, Hermog. Id. 2.5.
χαριεντισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] trait d’esprit, plaisanterie, Plat. Theæt. 168d ; joint à εὐτραπελία, Plat. Rsp. 563b ; p. opp. à σπουδή, Plut. M. 11f, etc.
Étym. χαριεντίζομαι.
χαριεντισμός, ὁ, feines od. artiges Benehmen, bes. das Scherzen, witzige Reden ; Plat. Theaet. 168d ; καὶ εὐτραπελία Rep. VIII.563a ; Sp., wie Plut.
χαριεντισμός
from χᾰριεντίζομαι
χᾰριεντισμός, οῦ, ὁ,
- wittiness, wit, Plat.