Χαρίλαος

Χαρί·λαος, ου (ὁ) [ᾰῐᾱ] Kharilaos, h. Hdt. 8, 131 ; Arstt. Pol. 5, 12 ; Plut. Lyc. 3, 5, etc. ||

➳ Dor. Χαρίλας [ᾱς] Plut. Apophth. lac. Archidam. 1 ; ion. Χαρίλεως, Hdt. 3, 145, 146.

Étym. χάρις, λαός.

Menu