χαρίσιος
χαρίσιος, of thanksgiving
χᾰρ-ίσιος [ῑ], α, ον,
- of thanksgiving, ἕδνον Call. Fr. 193.
- 2 free, χαρίσια free gifts, Dam. Isid. 216.
- 3 χαρισία βοτάνη love-plant, used as a philtre, Arist. Mir. 846b7, Ps.-Plu. Fluv. 17.4.
- II χ. πλακοῦς, a sort of cake, Ar. Fr. 202; πέττουσα τὸν χ. (sc. πλακοῦντα) Eub. 2, cf. Ath. 15.668c.
- III τὰ Χαρίσια (sc. ἱερά), = Χαριτήσια, Eust. 1843.24.
χαρίσιος, α, ον [ᾰρῑ]
1 qu’on donne en signe de reconnaissance, Call. fr. 193 ||
2 χαρισία βοτάνη, Arstt. Mir. 163 ou τὸ χαρίσιον, Plut. M. 1158c, plante d’amour, sorte de plante qui croissait sur le Taygète et dont les Lacédémoniennes usaient comme de philtre ||
3 subst. ὁ χ. sorte de gâteau, Ar. fr. 6 ; Eub. 3, 203 Meineke.
Étym. χαρίζομαι.
χαρίσιος, zur χάρις gehörig, = χαριστήριος ; Callim. frg. 193 ; χαρισία βοτάνη, Liebeskraut, Arist. mirab. 174 ; τὰ χαρίσια, sc. ἱερά = χαριτήσια.
χαρίσιος ², ὁ, eine Art Kuchen, Eubul. bei Ath. XV.668d, vgl. XIV.646c.