χαριστήριος
χαριστήριος, of or for thanksgiving
χᾰρ-ιστήριος, ον,
- of or for thanksgiving, θυσία D.H. 1.88: so in pl., Id. 10.17, 54, IGRom. 4.566.19 (Aezani, ii A. D.); ἀπαρχαί Ph. 2.236; ἀμοιβαί D.H. 1.6; ὕμνος Jul. Or. 4.158a: c. gen., θυσία χ. ὑδάτων D.H. 1.55, cf. Plu. Lyc. 11.
- II Subst., χαριστήριον, τό, thank-offering, IG 2(2).3003,4798, 7.3100 (Lebad.), Plu. Caes. 57, Ath. 15.672a, etc.: freq. in pl. χαριστήρια, τά, thank-offerings, χ. τοῖς θεοῖς ἀποτελεῖν X. Cyr. 4.1.2; ὀφειλήσειν ib. 7.2.28; προσφέρειν, θῦσαι, D.S. 5.31, 20.76: c. gen., θύειν τοῖς θεοῖς χ. τῶν εὐτυχημάτων Plb. 21.2.2; χ. τροφῶν ἀποδιδόναι Luc. Patr.Enc. 7; τῇ Ἑκάτῃ χ. τῆς νίκης ἑορτάζειν Plu. Herod. 2.862a; χ. ἐλευθερίας, in memory of the liberation by Thrasybulus on 12th Boëdromion, ib. Glor.Ath. 349f, cf. Neanth. 9J., OGI 654.8 (Egypt. i B.C.); = Lat. supplicatio, Plu. Cam. 7.
χαριστήριος, ος, ον [ᾰ] qui sert à témoigner la reconnaissance ; θυσίαι χαριστήριοι, DH. 1, 88 ; 10, 54 ; ou subst. τὰ χαριστήρια (s. e. ἱερά) Xén. Cyr. 4, 1, 2 ; 7, 2, 28 ; DS. 20, 65 ; Arstd. t. 2, 200, sacrifices d’actions de grâces ; particul. sacrifice de la supplication romaine, Plut. Cam. 7 ; avec le gén. de l’objet pour lequel on rend grâces, Pol. 21, 1, 2 ; Plut. M. 862a ; DH. 1, 55 ; τὸ χαριστήριον, Ath. 672a ; Plut. Marc. 8, témoignage de reconnaissance ; χαριστήρια τροφῶν ἀποδιδόναι, Luc. Patr. enc. 7, rendre grâces pour l’éducation qu’on a reçue.
Étym. χαρίζομαι.
χαριστήριος, zur Gunstbezeugung, zur Gefälligkeit, zum Schenken gehörig, geneigt, – dankbar ; – τὸ χαριστήριον, Gefälligkeit, Geschenk ; – τὰ χαριστήρια, sc. ἱερά, Dankopfer, Dankfest, Xen. Cyr. 4.1.2 u. öfter ; θύειν τοῖς θεοῖς τῶν εὐτυχημάτων Pol. 21.1.2 ; Plut. Rom. 21 ; χαριστήρια τροφῶν ἀποδιδόναι Luc. patr.enc. 7.
χαριστήριος
χᾰριστήριος, ον,
- Iof or for thanksgiving, Plut.
- IIas Subst., χαριστήριον, ου, a thank-offering: in pl. χαριστήρια, ων, τά, thank-offerings, Xen.