χρυσάωρ
χρῡσ-άωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ, (ἄορ)
- = χρυσάορος (q. v.), h.Ap. 123, Hes. Op. 771, Pi. P. 5.104.
χρυσ·άωρ, άορος (ὁ, ἡ) [ῡᾱ] à l’épée ou au glaive d’or, ép. d’Apollon, Hh. Ap. 123 ; de Phœbus et d’Orphée, Pd. P. 5, 139 fr. 187, etc.
χρυσάωρ, [ῡ], ορος, = χρυσάορος ; H.h. Apoll. 123 ; Hes. O. 773 ; Φοῖβος Pind. P. 5.104 ; Ὀρφεύς frg. 187. S. auch nom. pr.
χρῡσάωρ
- 1with golden instrument i. e. lyre χρυσάορα Φοῖβον P. 5.104 Ὀρφέα χρυσάορα Θρ. 3. 12.
χρυσάωρ
χρῡσά_ωρ, ορος, ὁ, ἡ,
ἄορ
= χρυσάορος, Hes., Pind.