Logeion | χρυσαυγής

χρῡσαυγ-ής, ές,

gold-gleaming, κρόκος S. OC 685 (lyr.); δόμος Ar. Av. 1710, cf. Cat.Cod.Astr. 2.82; τὸ τῆς δειρῆς χ., of a peacock, Lib. Descr. 24.6: metaph., φρόνησις Ph. 1.57: neut. as Adv., χρυσαυγὲς μειδιᾶν Him. Or. 13.7.

χρυσ·αυγής, ής, ές [ῡ] qui a l’éclat de l’or, Soph. O.C. 685 ; Ar. Av. 1710 ; Anth. 9, 154 ; fig. Phil. 1, 57 ; Him. p. 598.

Étym. χρ. αὐγή.

χρυσ-αυγής -ές [αὐγή] schitterend als goud.

χρυσαυγής, [ῡ], ές, mit goldenem Glanze, goldglänzend ; κρόκος Soph. O.C. 685 ; δόμος Ar. Av. 1708 ; sp.D., νηός Agath. 60 (IX.154).

de dorados destellos

de Helios ὁ ὢν φ[ιλ]ομαντόσυνος, ὁ χρυσοπρόσωπος, ὁ χ.
tú que eres amigo de oráculos, el que tiene dorado rostro, el de dorados destellos P III 134

χρυσαυγής χρῡσ-αυγής, ές

χρυσαυγής