χρυσεῖον
χρυσεῖον, goldmine; goldsmith’s shop
χρῡσεῖον, τό,
- gold-mine, Plb. 34.10.10: pl. χρυσεῖα gold-mines, X. HG 4.8.37, Plb. 3.57.3, etc.: gen. pl. written χρυσέων, PSI 6.601.10 (iii B. C.).
χρυσεῖον, ου (τὸ) [ῡ]
1 mine d’or, Pol. 34, 10, 10 ; d’ord. au pl. Xén. Hell. 4, 8, 37 ; Th. fr. 2, 26 et 51 ; 14, 8 ; Pol. 3, 57, 3 ; DS. 1, 15 ; Plut. Cim. 14 ||
2 atelier d’orfèvre, Str. 146.
Étym. χρυσός.
χρυσεῖον, [ῡ], τό,
1) Goldgrube, Goldbergwerk, Pol. 34.10.10 ; gew. im plur., χρυσείων μετάλλων Thuc. 4.105 ; Xen. Hell. 4.8.37, 5.2.12 ; Pol. 3.57.3.
2) Werkstätte eines Goldarbeiters, Strab.
1) Goldgrube, Goldbergwerk, Pol. 34.10.10 ; gew. im plur., χρυσείων μετάλλων Thuc. 4.105 ; Xen. Hell. 4.8.37, 5.2.12 ; Pol. 3.57.3.
2) Werkstätte eines Goldarbeiters, Strab.
χρυσεῖον
χρῡσεῖον, ου, τό,
χρυσός
- Ia goldsmithʼs shop, Strab.
- IIa gold-mine: in pl. χρυσεῖα, gold-mines, Xen.