ἀήττητος Save DGE Grieks Nederlands Pape ἀήττητος v. ἀήσσητος. ἀ-ήττητος -ον, Ion. ἀήσσητος [ἡττάομαι] onoverwonnen; onoverwinnelijk. ἀήττητος, = ἀήσσητος, unbesiegt, Plat. Menex. 243d ; unbesieglich, Rep. II.375b ; oft Plut.